Wanneer ik nadenk over de verpleegkundige die ik later wil zijn, zie ik mezelf vooral binnen de spoedzorg werken. De dynamiek, de afwisseling en het snel moeten handelen spreken mij enorm aan. Toch betekent werken op een spoedgevallendienst voor mij niet dat de patiënt minder belangrijk wordt. Integendeel. Achter elke patiënt schuilt een persoon met zijn eigen verhaal, zorgen en emoties. Zeker op spoed kom je mensen tegen op één van de moeilijkste dagen van hun leven. Daarom wil ik niet alleen een verpleegkundige zijn die technisch sterk is, maar ook iemand die aandacht blijft hebben voor de mens achter de patiënt.

Doorheen mijn opleiding heb ik veel ervaringen opgedaan, zowel positieve als negatieve. Ik wil al deze ervaringen meenemen in mijn verdere carrière. De goede voorbeelden hebben mij getoond welke verpleegkundige ik wil worden, terwijl de minder positieve ervaringen mij hebben geleerd welke verpleegkundige ik niet wil zijn. Natuurlijk weet ik dat ik als beginnend verpleegkundige fouten zal maken. Dat hoort bij leren en groeien. Eén van mijn grootste uitdagingen blijft dan ook het leren loslaten van fouten en situaties waar ik lang over blijf nadenken. Doorheen de opleiding heb ik echter geleerd dat fouten niet alleen momenten van twijfel zijn, maar ook kansen om te groeien. Die ingesteldheid wil ik meenemen naar mijn toekomstige werk.

Daarnaast wil ik iemand zijn die bijdraagt aan een positieve sfeer binnen het team. Tijdens mijn stages heb ik zelf ervaren hoeveel verschil een ondersteunende collega of een aangename werksfeer kan maken. Daarom wil ik later een verpleegkundige zijn die collega's ondersteunt, respect toont voor anderen en mee helpt bouwen aan een omgeving waarin iedereen zich gewaardeerd voelt.

Hetzelfde geldt voor patiënten. Ik geloof dat een glimlach, een luisterend oor of een klein gebaar soms een groter verschil kan maken dan we beseffen. Voor sommige patiënten zal een opname of bezoek aan de spoeddienst één van de moeilijkste momenten uit hun leven zijn. Als ik die dag op één of andere manier iets draaglijker kan maken, dan beschouw ik dat als een belangrijk onderdeel van goede zorg.

Een waarde die ik absoluut wil behouden, is mijn overtuiging dat iedere patiënt recht heeft op kwaliteitsvolle zorg. Tijdens mijn opleiding heb ik geleerd dat werkdruk, stress of moeilijke omstandigheden nooit een reden mogen zijn om minder goede zorg te bieden. Ik wil mijn professionele standaarden blijven bewaken en iedere patiënt behandelen met hetzelfde respect en dezelfde inzet.

Ook naar toekomstige studenten toe wil ik een verschil maken. Ik herinner mij nog goed hoeveel impact een begeleidende verpleegkundige kan hebben op een student. Daarom wil ik later iemand zijn die studenten op hun gemak stelt, hen laat voelen dat ze deel uitmaken van het team en hen de ruimte geeft om te leren en fouten te maken. Net zoals anderen mij geholpen hebben groeien, wil ik later ook bijdragen aan de ontwikkeling van toekomstige verpleegkundigen.

Als ik mijn toekomst als verpleegkundige in één zin zou moeten samenvatten, dan wil ik vooral mezelf blijven. Ik wil blijven leren uit mijn ervaringen, blijven groeien als persoon en als verpleegkundige, en steeds streven naar de best mogelijke zorg voor mijn patiënten. Ik weet dat dit niet elke dag gemakkelijk zal zijn, maar net daarin ligt voor mij de uitdaging en de schoonheid van het verpleegkundig beroep.